-- Nonmai --

วันศุกร์ที่ผ่านมาไม่เข้าออฟฟิศตามระเบียบ เพราะเป็นวันศุกร์ที่รถจะติดมากๆ เลยไม่ไปดีกว่า อิอิ เลยชิลๆ ไปทำบุญที่วัดหัวลำโพงคนเดียวตามประสาสาวโสด ไปทำบุญถวายโลงศพที่ทำเป็นประจำเมื่อมีเวลาว่าง แถมแอบมีไปบนบานเรื่องงานเล็กๆ น้อยๆ พอให้ตัวเองมีกำลังใจในการออกไปต่อสู่กับโลกภายนอก เสร็จแล้วก็แวะไปประตูน้ำ เพื่อที่จะไปดูเสื้อยืดให้กับสมาชิกของบ้านเราทุกคน เดินจนขาลากไปตามๆ กัน ตอนแรกอยากได้สีชมพู แต่คิดไปคิดมาว่าผู้ชายของบ้านเราส่วนใหญ่ผิวคล้ำกันหมด คงไม่มีใครอยากใส่แน่ๆ เลย ประกอบกับสีชมพูมีไซส์ไม่ครบ เลยอดไปตามระเบียบ เลยสอยสีฟ้ามาทั้งหมด 15 ตัว คละไซส์กันไป เพราะฉะนั้นปีนี้สงกรานต์ที่บ้านเราทุกคนก็จะบานฉ่ำกันไปด้วยสีฟ้านั่นเอง ว่าแล้วก็อยากกลับบ้านเร็วๆ

หลังจากนั้นก็หอบถุงเสื้อผ้ามาเดินที่แพลททินั่มคนเดียวเก๋ๆ เดินแทบทุกชั้น แต่ว่าไม่ได้อะไรติดไม้ติดมือเลย แล้วฉันจะมาเดินให้ตัวเองเหนื่อยเปล่าๆ ไปทำไมนี่? ไม่เข้าใจตัวเองเลย หลังจากนั้นก็ไปหาวีที่อนุสาวรีย์ ไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือกันลั้ลลา สบายใจแล้วก็กลับห้องไปตามระเบียบ

ส่วนวันเสาร์ก็เดินเซ็นทรัลลาดพร้าว ไปทำธุระต่างๆ ที่มีมากมายเหลือเกิน ทั้งไปแบงค์ ไปดูเสื้อผ้าที่หลายๆ คนลือมาว่าเซลล์กระหน่ำกันมาก แต่เอาเข้าจริงๆ ก็ไม่ได้ลดเยอะเท่าไหร่หรอก ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะว่าเราเดินบ่อยมั้ง ก็เห็นลดราคานี้ตลอด แต่เพิ่งมาอ่านข่าวเมื่อเช้า เขาบอกว่าจะเซลล์สูงสุด 90 เปอร์เซ็นต์ เริ่มวันที่ 25 มีนาคมนี้ อ่ะ...ค่อยไปกันอีกที อย่าได้ยอมแพ้ เพื่อของเซลล์

ปล.วันศุกร์นี้จะมีอะไรเปลี่ยนแปลงกับชีวิตตัวเองบางอย่าง อิอิ

ปล.2 เขาบอกว่าคนเกิดวันที่ 12 (หรือพลังแห่งหมายเลข3 ) วันที่โชคดี คือ วันพฤหัสบดี วันศุกร์ และวันอังคาร สาธุ หุหุ

เย็นวันเสาร์ที่ผ่านมาขณะกำลังอาบน้ำในห้องน้ำ เผื่อเตรียมดู The Star เพื่อนสาวสมัยม.ปลายก็โทรมาทักทาย ชวนกันไปปาร์ตี้ท่ามกลางความระอุของเสื้อแดง แต่สุดท้ายก็ไปกัน แถวม.เกษตร ร้านคาราโอเกะร้านเดิม เพื่อนๆ ก็ครบแก๊ง สนุกสนานมากมาย แถมมึนๆ หน่อย กว่าจะเลิกกันก็ปาเข้าตี 2 กว่าๆ แถมเพื่อนยังไปต่ออีก เพื่นอส่วนหนึ่งนั่งรถแท็กซี่ไป มีเรา เล็ก ที่นั่งรถบอยไป แถมแต่ละคนก็มึนได้ที่มากๆ ยังคิดอยู่เลยว่าถ้าเจอด่านจะทำไงดีหว่า? เล็กบอกว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวเล็กขับเอง แต่ประเด็นอยู่ที่ว่า เล็กเพิ่งเรียนขับรถมาได้ 1 ชั่วโมงเอง แป่ววววว...

เพื่อนไปต่อกันแถวม.ธุรกิจบัณฑิต ซึ่งสถานที่แบบว่าเรารับไม่ค่อยได้เท่าไหร่ ทั้งเรื่องของสถานที่และคนที่มาเที่ยว เลยแอบชิ่งว่ากลับก่อนดีกว่า ด้วยความที่ตอนนั้นมึนๆ ด้วย นั่งรถแท็กซี่กลับบ้านคนเดียว ก็รู้สึกหลอนๆ เหมือนกันนะ ดีที่ชวนเขาคุยไปคุยมา กลายเป็นคนจ.เดียวกันซะงั้น

ทุกครั้งที่ได้มาเจอเพื่อน ความรู้สึกดีๆ มันก็ยังกรุ่นๆ อยู่ในใจตลอดนะ พอโตขึ้นต่างคนก็ต่างมีเส้นทางชีวิตที่เลือกเดินไปกันคนละแบบ แต่สุดท้ายพอมาเจอกันถึงแม้ว่ามันจะห่างกันไปนานแค่ไหนก็ตาม ความรู้สึกดีๆ หรือภาพความทรงจำที่เคยมีต่อกันมันก็ยังสามารถต่อติดได้เสมอ

ตอนนี้ลุ้นให้เล็กได้ทุนไปต่อโทที่เกาหลี เพราะว่าเพื่อนจะได้แห่กันไปเยี่ยมเล็กที่เกาหลีได้ แต่เราเชื่อว่าด้วยความเก่งของเพื่อน คงลุ้นไม่ยากหรอก เพราะเล็กเป็นคนมีความสามารถจริงๆ และประสบการณ์ในการเดินทางตลอดจนการใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างบ้านต่างเมืองก็มีไม่น้อย แถมภาษาก็คล่องปู๊ดขนาดนี้คงไม่พลาด ถ้าไม่มีราชการสมัครแข่งเล็กบอกว่างั้นนะ

ตอนนี้เล็กเลยกลายเป็นความหวังของเราในการจะได้ไปเที่ยวลั้ลลาที่เกาหลี ฝันต่อไป...

กว่าจะผ่านศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ ที่ผ่านมาได้นีก็แทบจะไม่ไหว อยู่คนเดียว "เหงามากกกกกกกกกก" ไอ้กิจกรรมที่เคยทำและคิดว่ามันแก้เหงาได้ผลนักแล ทั้งถักโครเชท์ เล่นเกม ดูทีวี นอนหลับ ฟังเพลง ทำมาหมดแล้ว แต่ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว ดีหน่อยที่วันอาทิตย์มีรายการเกาหลีแต่จำชื่อรายการไม่ได้ ทางช่อง KBS ที่เอาดารานักร้องของบ้านเขามาแข่งขันตามเกมที่ทางรายการกำหนดให้ มี Min Ho จากวง Shinee ที่พอรู้จัก คนนี้เห็นบ่อยมาหลายวีคละ อีกคนเป็น Hongki จาก FT Island คนนี้เล่นเรื่อง You're beautiful ด้วย น่ารักดี แต่ดูไปดูมากลับชอบ Min Ho มากกว่า อิอิ

ดูเขาเป็นคนร่าเริง friendly และในขณะเดียวกันก็ดูเป็นคนที่มุ่งมั่นมากๆ เหมือนกัน เป็นผู้ชายที่ไม่ได้หล่อเวอร์ๆ แต่น่ารัก สดใส ดูมีเสน่ห์ในแบบฉบับของตัวเอง พิธีกรไปสัมภาษณ์ครอบครัวหนึ่งที่มาดู มีพ่อแม่ ลูกชาย และน้องคนเล็ก พิธีกรถามคุณสามีว่า "มาเชียร์ใครเป็นพิเศษ" เขาบอกว่า "เปล่าครับ แต่ภรรยาผมมาเชียร์มินโฮ" 55++ แล้วภรรยาก็แบบว่าทำหน้าอายๆ สุดท้ายครอบครัวนี้เลยได้ถ่ายรูปกะมินโฮ โดยมินโฮอุ้มน้องตัวเล็กด้วย ยิ่งดูยิ่งประทับใจ อิอิ

แล้วซับที่เป็นภาษาอังกฤษก็ไปเร็ว มาเร็วมาก อ่านก็ไม่ทัน 55+ มึนกันไปข้างนึง แต่ก็ฮาดี ตอนนี้เลยกะลังตั้งหน้าตั้งตาเรียนภาษาเกาหลีด้วยตัวเองแบบมึนๆ ตอนนี้พออ่านออก เขียนได้บ้าง แต่คำศัพท์นี่ได้นิดหน่อย เรารู้สึกว่าศัพท์ภาษาเกาหลีนี่มีง่ายมาก กับยากมาก บทจะง่ายก็ง่ายมาแบบ เฮ้ย มีงี้ด้วย อาทิ ปัง แปลว่า ขนมปัง อย่างงี้ แต่บทจะยากก็เล่นเอาจำไม่ได้ เง้อ

เอาไว้คิดว่าสนใจจริงๆ จะไปเทคคอร์สกะอาจารย์ที่เป็นเจ้าของหนังสือที่เราซื้อมา ดูเขาสอนง่ายๆ ไม่ค่อนยากเท่าไหร่ แต่จะบอกว่าเรามีปัญหาในการฟังเสียง และรับรู้อย่างแรง แฮะๆๆ สู้ต่อไป

อากาศที่กทม.ร้อนมากๆ ส่งผลให้ตอนกลางคืนเรากลายเป็นคนนอนไม่ค่อยหลับเลย กว่าจะหลับก็คือเกือบจะสว่างแล้ว และก็เกิดอาการไม่อยากลุกออกจากเตียงไปอาบน้ำและมาทำงานเลย มันเป็นอะไรที่แบบ ไม่ชอบอาการแบบนี้เลย พอพักผ่อนไม่เพียงพอก็จะเกิดอาการมาง่วงที่ออฟฟิศ แถมวันไหนมีงานที่ต้องไปประชุมหรือเสวนาทั้งวัน พระเจ้า....ง่วงโครตๆ เลยอ่ะ แถมตายังเป็นแพนด้าอีก ไม่ไหวจะเคลียร์ eye cream ขั้นเทพแค่ไหนก็คงช่วยไม่ได้

วันนี้เป็นวันแรกของ week ที่เข้ามาที่ออฟฟิศ เพราะฉะนั้นคำถามแรกที่จะถูกถามจากใครหลายๆ คน คือ "วาเลนไทน์ไปเที่ยวที่ไหมา?" จะบอกว่าไม่ได้ไปไหนเลย นอนอยู่ห้องทั้งเสาร์และอาทิตย์ โดยการเล่นเกม และดูทีวี วาเลนไทน์ของคนไม่มีใคร ก็เป็นแค่วันธรรมดาอีกหนึ่งวันเท่านั้นแหละน้อ จริงไหม?

ตอนนี้มีอะไรมากมายที่อยากได้ กิเลสเยอะจัด แต่ว่าทรัพย์ไม่ค่อยเอื้ออำนวย บางสิ่งมีพอซื้อแหละ แต่ก็คิดว่าของที่เราซื้อมามันจำเป็นมากมายแค่ไหน ทุกวันนี้ไม่มีของเหล่านั้นเราก็อยู่ได้ แต่ไอ้ที่อยู่ภายในใจก็ร่ำร้องเหลือเกิน แต่คิดว่าความแน่นอนก็คือความไม่แน่นอน การเก็บเป็นรูปของเงินสด ทำให้ใช้จ่ายได้คล่องกว่าการเก็บเป็นสิ่งของรึเปล่า? แต่ตอนนี้ที่รู้คือถ้าอยากได้ต้องหางานเสริมอย่างอื่น

วีคนี้กรุ่นกลิ่นไอแห่งความรักมากมายสำหรับใครหลายๆ คน แต่สำหรับเราก็ยังเป็นวีคที่อยู่คนเดียว (อีกแล้ว) งานอดิเรกคือการกิน นอน ดูทีวี ไม่อ้วนให้มันรู้ไป วาเลนไทน์ปีที่ผ่านมารวมตัวกับเพื่อนสาวอีก 3 คน ที่เหมือนจะโสดกันไปปิคนิคกันที่สวนรถไฟ ถ่ายรูป ปั่นจักรยานกันเล่น ก็สนุกดีเหมือนกันตามประสาสาวโสด แต่มาปีนี้ดูเหมือนเพื่อนจะไม่โสดกันแล้ว คงเหลือแค่เราที่ยังเดินหน้าโสดต่อไป ก็เลยเคว้งว่าจะไปไหนดีวะ? คิดไม่ออก ในเมื่อคิดไม่ออกก็เลยกะว่านอนอยู่ห้องดูทีวี เล่นเกม ฟังเพลงต่อไปในแบบของเรานี่แหละดีแล้ว ขอความสุขจงบังเกิด...

เย็นนี้มีงาน Thanks Press อีกแล้ว ก็ต้องไปร่วมงานตามระเบียบ จริงๆ ไม่อยากไปเท่าไหร่นะ แต่เพราะว่ากลับห้องไปก็อยู่คนเดียวเหงาๆ ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ออกไปลั้ลลาและปาร์ตี้ดีกว่าคงสนุกกว่าการอยู่คนเดียวเป็นแน่แท้ หลังจากที่ยังหาซีรี่ส์เกาหลีเรื่องต่อไปมาดูไม่ได้ก็อยู่แบบชิลๆ ไปก่อน

วีคนี้มีความสำคัญอีกอย่างที่อยากบันทึกไว้ Kim Hyun Joung มาเปิดคอนเสิร์ตที่เมืองไทยด้วย แต่เนื่องจากเวลาที่เรารู้นี่คือไม่กี่วันที่จะมีคอนเสิร์ตคงไม่สามารถไปหาบัตรได้ที่ไหนได้ แถมบัตรยังราคาค่อนข้างแพงพอสมควรเก็บเงินไว้ดีกว่า อิอิ ทำได้แค่เขียนไว้ในไดอารี่ว่า "สักวันโลกจะหมุนให้เราได้มาพบกัน"

น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆ 

เป็นวีคที่ชีวิตดูวุ่นวายจริงๆ เลย เหมือนเดินทางอยู่ตลอดเวลา ไม่ได้หยุดไม่ได้หย่อน เริ่มจากเมื่อวานต้องถ่อไปทองหล่อ เพราะมีนัดกะคุณหมอที่ดูแลเรื่องหูให้ เนื่องจากเกิดการปวดหูอย่างรุนแรง จนทนไม่ไหวต้องไปหาคุณหมอ แล้วเมื่อวานคุณหมอเลยนัดดูอาการอีกที ก็ปรากฎว่าอาการดีขึ้นมาก จนแทบจะหายเป็นปกติแล้วนั่นเอง

หาคุณหมอเสร็จแวะกินผัดไทยตรงปากซอยทองหล่อ ที่จู่ๆ ผ่านร้านก็เกิดอาการอยากกินขึ้นมาเฉยๆ ซะงั้น เมื่อก่อนเคยอยู่แถวนั้นไม่ค่อยกินเลย แต่พอตอนนี้ที่ไม่ได้อยู่แถวทองหล่อแล้ว กลับเกิดอาการอยากกินขึ้นมาซะงั้น ซัดไป 1 จานอร่อยมากกกกกกก

ต่อด้วยเดินทางไปพระราม 9 เพื่อไปคุยงาน เราออกอาการเอ๋อๆ เลยไม่อยากคาดหวังอะไรมากมายว่ามันจะออกมาดี คือคิดง่ายๆ แค่ว่าถ้าเคมีระหว่างเราและเขาตรงกัน เขาก็คงเรียก แต่ถ้าไม่ตรงกันก็คงไม่เรียกแค่นั้นแหละ ไม่อยากคิดอะไรมาก เพราะบางทีเรื่องงานน่ะบทมันจะได้มันก็ได้ขึ้นมาซะงั้น เราเลยไม่อยากคาดหวังอะไรมากมายเท่าไหร่นัก

ขากลับแวะโลตัสพระราม 9 ด้วยความที่อยากกินแอปเปิ้ล (แค่นั้นจริงๆ) เลยได้แอบเปิ้ลมา 6 ลูก นม 2 แพ็ค ข้าวกล่อง และก็ขนมอีกนิดหน่อย แล้วเพิ่งมานึกได้ว่ายังไม่ได้กดเงินมาเลยนี่หว่า อย่างฮาตัวเองอ่ะ เลยจำใจเสียสละบัตรรูดไปก่อน ก่อนที่จะหอบตัวเองกลับมาถึงห้องด้วยความเหนื่อยล้า

เดือนนี้เป็นเดือนที่ใช้เงินไปเยอะมากกก นี่ขนาดเพิ่งต้นเดือนอยู่เลย เรายังใช้เงินเปลืองมากมาย ไหนจะปาร์ตี้ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมาที่จ่ายไปหลายงาน ซื้อเสื้อผ้า สั่งเครื่องสำอางไปอีก แถมที่เปรี้ยวกว่านั้นคือต้องออกเงินให้เพื่อนก่อนด้วย เล่นเอาเดือนนี้หมุนเงินแทบไม่ทัน กว่าจะมาสำนึกว่าต้องประหยัดแล้วนะ ก็ต้องไปดึงเงินเก็บมาใช้ (อีกแล้ว) แย่มากๆๆ นิสัยแบบนี้ ขอให้เดือนนี้เป็นเดือนสุดท้ายที่ตัวเองมีนิสัยแบบนี้เหอะนะ ขอร้องงง

จริงๆ แพลนว่าเดือนนี้จะทำตุ๊กตาถัก collection ต้อนรับวันวาเลนไทน์ออกมา แต่ยังไม่ประสบผลสำเร็จเลย ว่าจะออกมาแบบไหน อยากขยันให้มากกว่านี้จริงๆ แต่ขนแห่งความขี้เกียจก็เกาะติดจริงๆๆๆๆๆ  ปีใหม่เป็นคนใหม่สักที่สิอิหนูเอ้ยยยยยยย 

ใกล้จะสิ้นปีแล้ว เหมือนพลังงานเริ่มร่อยหรอลงไปทุกทีเลยเรา เมื่อวานไปงานข้างนอกมาถึงห้องตอนบ่ายโมงกว่าๆ หลังจากนั้นก็มานั่งหลังขดหลังแข็งกับการถักตุ๊กตา เนื่องจากพี่ที่ออฟฟิศส่งงานมาให้ทำต่อ เลยต้องทำๆ กันไป ทำไปทำมาไหมหมด ต้องถ่อสังขารไปตลาดโชคชัย 4 ซึ่งร้านประจำไม่มี ใจแป้วมากมาย เพราะไม่อยากถ่อสังขารไปซื้อแถวเสนานิคม ยังดีที่นึกได้ว่ามีอีกร้านที่ไม่ไกลกันมาก เดินไปแล้วแบบว่าไหมพรมละลานตามากมาย มีทุกสีเลยก็ว่าได้ แต่เสียดายแพงกว่าร้านประจำตั้ง 5 บาท แฮะๆ ขากลับแวะซื้อแหนมเนืองมากินที่ห้องด้วย

พอได้ไหมมาก็มานั่งถักๆๆๆๆๆ เบรกอีกทีตอนเกือบทุ่ม เพราะว่าต้องจัดการกับแหนมเนือง ไม่ค่อยอร่อยเท่าไหร่ สู้ออริจินัลอย่างแดงแหนมเนือง ที่หนองคาย หรือ วีที  แหนมเนืองที่อุดรไม่ได้ อยากกินแบบนั้นอีก ตอนไปงานแต่งตาลที่อุดรจำได้ว่ากินแบบราบคาบมากมาย อิ่มพุงกาง แต่จ่ายไปคนละ 100 บ. นี่คุ้มมากกกกกกก

กว่าจะถักตุ๊กตาเสร็จก็เกือบตี 2 เหนื่อยโฮกได้อีก เมื่อวานก็ไม่ค่อยได้นอน ตอนนี้ตาเป็นหมีแพนด้าไปเรียบร้อยโรงเรียนหลินปิงแล้ว แถมวันนี้ยังต้องตื่นแต่เช้าเพื่อมาปิดเล่มงาน ก่อนจะได้พักยาวๆ กับปีใหม่กัน พอตกตอนบ่ายมาอาการเลยแบบว่าหัวจะทิ่มโต๊ะที่ทำงานอย่างแรง

วันก่อนเอาตุ๊กตาไปส่งให้อีฟที่เซ็นทรัลลาดพร้าว ขณะเดียวกันอีฟก็เอาของที่เราฝากซื้อจากเกาหลีมาให้ ได้แป้งมาโยกมา 1 ตลับ มาลองใช้แล้วก็ยังไม่ค่อยประทับจิตเท่าไหร่ หรือจะเป็นเพราะเราใช้เยอะเกินไปก็ไม่รู้ หน้าเลยออกแนวเป็นคราบ แต่เดี๋ยวลองดูไปเรื่อยๆ ก่อน ซื้อมาแพง ต้องใช้ให้หมด ส่วนอีกอันเป็นบีบี ที่ตอนลองกับผิวบริเวณแขนนี่แบบว่า เนียนมากกกกก แต่พอมาลองที่หน้าปรากฎว่าไม่ค่อยเวิร์กเท่าไหร่อ่ะ อาจจะเป็นเพราะว่าช่วงนี้สิวบุกมาก แล้วทายาแก้สิวเข้าไปด้วย ทำให้หน้าบางช่วงมัน บางช่วงแห้ง ผิวแย่ได้อีกช่วงหน้าหนาวนี่ วันนี้เลยลองทาบางๆ มา ตบท้ายด้วยแป้งก็ดีกว่าเมื่อวานมากมาย ส่วนอีกอันเป็นลิปกลอสราคาถูกมากๆ ซึ่งใช้ดีที่สุด ปากชุ่มชื้น สีแดงระเรื่อ พองาม ที่สำคัญต่อให้ผ่านไปนานแค่ไหนก็ไม่เป็นคราบขาวเลยแม้แต่น้อย ตัวนี้ปลื้มมากกกกกก

เดี๋ยววันหลังจะมา Review ให้ดูว่าอันไหนที่เราใช้ดี ตอนนี้อยากกลับห้องไปนอนแล้ว แต่ติดว่ามีพี่พีอาร์จะเอากระเช้าของขวัญปีใหม่มาให้เลยยังกลับไม่ได้ หนูไม่ได้งกน้า 5++